vrijdag 24 februari 2012

Ziekenhuizen en voyeurs

De voorbije week hebben we dag in dag uit kunnen genieten van actualiteitenrubrieken, talkshows, nieuwsuitzendingen, extra nieuwsuitzendingen, krantenartikelen en nog veel meer over een zoon van onze koningin. Hij had een ongeluk gehad, lag in het ziekenhuis - binnen levensgevaar (althans "niet buiten levensgevaar"), er was verder geen nieuws en dus werden we doorverwezen naar de volgende extra nieuwsuitzending een half uur later. De journalisten filmden de koningin als ze het hotel verliet, als ze in een auto stapte, als ze er weer uit stapte en als ze het ziekenhuis binnenging. Als de cameraman dat een keer miste, dan ging de journaalreporter - met illustrerende beelden - uitleggen wat een zware taak zij had: het ziekenhuis heeft maar liefst acht ingangen ! En als ze het helemaal niet meer wist, dan rakelde ze nog maar eens het verleden van de echtgenote van de prins, als gangstermeisje, op.

NRC/Handelsblad experimenteert al een tijdje met roddelrubrieken en een 'Lieve Lita' rubriek. Deze week kreeg de krant een buitenkansje. Een journaliste was wel een van de acht ingangen van het ziekenhuis binnengekomen .... niet als journaliste, maar als gezelschap van haar man, een neuroloog die daar een afspraak had. De neuroloog, de journaliste en de krant vonden het een aardig idee om de zo verworven informatie af te drukken. Die zette veel lezers op het verkeerde been. En het veroorzaakte veel discussie: over beroepsgeheim van de arts, en over de ethiek van de redactie en directie van de krant.

In al die discussies en vraaggesprekken heb ik niet één keer de vraag gehoord: "Meneer Vandermeersch, heeft u - als hoofdredacteur - niet gefaald, omdat u de voyeuristische neigingen van uw redactie en de belangenverstrengeling door een journaliste niet heeft gecorrigeerd ?".

Vanmiddag kwam het geruststellende nieuws dat het slecht gaat met de prins. Geruststellend omdat al die roddeljournalisten bij de acht ingangen van het ziekenhuis nu snel zullen vertrekken. Zouden journaal, actualiteitenrubrieken en talkshows zich nu weer storten op het echte nieuws over leven en dood ? Syrië misschien ? Nee hoor, precies op tijd was er een nieuwe uitdaging. Het medisch centrum van de Vrije Universiteit liet een televisieproducent van amusementsprogramma's gewoon door de voordeur binnen. Om met onbemande camera's ('verborgen camera's' in de volksmond) opnamen te maken in de afdeling Spoedeisende Hulp. Er volgden discussies over beroepsethiek, procedures (aan bloedende, geschrokken patiënten werd vooraf gevraagd of ze gefilmd mochten worden: door televisiemakers in doktersjassen !), over juridische consequenties.

De voorzitter van de raad van bestuur van het VUMC verklaarde: "Wij willen vooral laten zien hoe betrokken onze medewerkers zijn en hoe ze goede zorg leveren." Ook hier miste ik een paar vragen: "Meneer Mulder, denkt u dat de betrokkenheid van medewerkers in andere ziekenhuizen minder groot is, of bent u gewoon een ijdeltuit ?". "Meneer Mulder, wilt u voyeurisme in het VUMC tolereren, of zelfs bevorderen ? En: is de voorzitter van de raad van bestuur zelf een voyeur ?".

donderdag 16 februari 2012

Stedelijk Museum of Madam Tussaud ?


"16 februari 2001 - De reeds overleden acteur/kunstenaar Dennis Hopper voor een van zijn kunstwerken die hij exposeert in het Stedelijk Museum in Amsterdam." (fotobijschrift in Het Parool van vandaag)

donderdag 2 februari 2012

Waarom ik niet graag in een stiltecoupé reis


Vandaag per trein op en neer van Wageningen naar Groningen. Zes uur om na te denken, wat te lezen en te schrijven; tussendoor wat te mijmeren bij het zicht op voorbijgaande landschappen. Zonsopkomst boven de glooiende akkers bij Lunteren. Later de schittering van de zon op de bevroren vennen in Drenthe. Een aangename en stimulerende werkomgeving. Althans: als ik in de goede coupé zit.

Het vele geklets en getelefoneer hindert me in compartimenten waar de Nederlandse Spoorwegen "SILENCE [S] STILTE" op de ruiten hebben geschilderd. In de compartimenten waar die tekst achterwege is gelaten, heb ik nergens last van.