woensdag 31 oktober 2012

Eemplein open



Langs de Kleine Koppel, tegenover de Grote Koppel (tegenwoordig wordt het ook wel Eemhaven genoemd) was nog een oud stukje Amersfoort over dat om zeep geholpen kon worden.

Vandaag werd daar het Eemplein geopend. Het is nog maar half klaar, maar kennelijk was het de hoogste tijd tijd voor een feestje. Het Eemplein zou een geweldige aanvulling en verrijking worden van de voorzieningen in Amersfoort.

Een driehoekig plein. Eén gevel is gevuld met winkels: Van Haren schoenen, Xenos, Zeeman, Etos, Gall en Gall, Albert Heijn, Blokker. Hoezo verrijking ? De tweede gevel staat in de steigers, achter een schutting. Daar komen ooit de bibliotheek Beep, de muziekschool, het Archief Eemland, expositiehal kAdE. Hoezo aanvulling? Verhuizing! Waarna andere, prettige gebouwen waarschijnlijk leeg zullen blijven staan. In een derde gevel, die alle treurnis en lelijkheid aan het zicht had kunnen (en moeten) onttrekken, was in het ontwerp niet voorzien, waardoor het Koppel - rustige, verkeersarme straat aan het water - nu een heel stuk minder aantrekkelijk is geworden.

Het publiek stroomde vandaag toe, natuurlijk vanaf de rotonde tussen de toevoerwegen Stadsring en Amsterdamseweg. Het verkeer stond meteen vast. Fietsen werden op het trottoir gezet, en natuurlijk niet in de stallingen die aan de zijstraten, een eindje lopen van de 'ingang', zijn gemaakt. De massa moest zich door een smalle opening tussen de gevels door wringen, ook nog eens gehinderd door twee tegen elkaar in schreeuwende deejays, ingehuurd door twee feestvierende grootwinkelbedrijven. Coca-Cola-meisjes stonden blikjes frisdrank uit te delen. De eerste lege blikjes waren netjes in de schaarse afvalbakken geworpen, de rest natuurlijk op de grond. Als je deze chaos had overleefd, in de door planologen zorgvuldig overwogen flessehals, kon je rust zoeken op het o zo treurige, lelijke plein aan de 'Eemhaven'.

De grote trekker van het openingsfeest, al wekenlang huis-aan-huis aangekondigd: "Super uitzicht over Amersfoort en Eemplein in het Reuzenrad". Helaas had de feestcommissie een reuzenradje gehuurd: het kwam net niet boven de gevels van het Eemplein uit.

zondag 28 oktober 2012

Jubileum


















Mijn honderdste stukkie, als ik de statistieken van Blogspot mag geloven.

Knap gedaan.

In diezelfde statistieken vind ik het aantal lezers terug. Voor de inhoud van mijn stukkies hoef ik me niet te schamen, (want) voor het aantal lezers wel.

Extra geruststellend is dat die lezers zich voor een belangrijk deel in Frankrijk, Alaska, Rusland, Duitsland en Hong Kong bevinden.

donderdag 25 oktober 2012

Kwartet !

Je zal maar directeur zijn van een organisatie met een groot maatschappelijk doel, met duizenden afhankelijke klanten, met honderden medewerkers, met miljoenen omzet (vaak gemeenschapsgeld). Saai !

We kenden al:
de directie van woningcorporatie Woonbron die liever reder van de SS Rotterdam wilde zijn,
de directie van woningcorporatie Vestia die liever risico-bankier wilde zijn,
en de directies van de scholen Amarantis en Zadkine die liever projectontwikkelaar wilden zijn.

En nu ook de directie van een thuiszorgorganisatie die ervan droomde dat ze John de Mol was.































(De Volkskrant, 25 oktober 2012)

dinsdag 23 oktober 2012

Rijks H.B.S. A en B en M.S.v.M.






















Vandaag, na veertig jaar, even terug bij mijn oude school in Amersfoort. Vooral de hoeklokalen, die een stukje uitsteken in de parkachtige tuin, roepen herinneringen op. Dat waren vroeger de practicumlokalen: het scheikundelokaal met de zuurkasten, het natuurkundelokaal met elektriseermachines, buizen van Toricelli en meer, het biologielokaal met het kabinet met opgezette dieren en organen op sterk water.

Het 'programmaboekje' van het leerjaar 1969-1970 beschreef gedetailleerd wat we als leerlingen aan leermiddelen moest aanschaffen. Voor handtekenen 'een tekendoos van 26 x 14 x 6½ cm' met nauwkeurig omschreven inhoud, voor scheikunde 'een witte laboratoriumjas met zichtbare naamaanduiding', voor biologie onder andere 'een cahier met wit gelijmd papier doorschoten', en 'een doosje met spelden, een fijne pincet, een eenvoudig vergrootglas, een scheermesje in veiligheidhoudertje'.

Ik heb er  mooie herinneringen aan. Ook aan de 'rode shorts (Rianta)' die de meisjes bij Lichamelijke Oefening droegen onder de 'witte shirts (Tweka, Jansen & Tilanus)'.



vrijdag 19 oktober 2012

Scholen zonder hart






















Van Ossip Zadkine is bekend dat hij tijdens zijn exil in New York veel jonge Amerikanen inwijdde in zijn opvatting van de beeldhouwkunst. Terug in Europa, na de Tweede Wereldoorlog, leidde hij hartstochtelijk jonge beeldhouwers - onder wie veel Nederlanders - op in zijn Parijse atelier.

In Rotterdam is hij vooral bekend als maker van het beeld "De Verwoeste Stad", in de volksmond "Stad Zonder Hart".

Nadat eerder dit jaar Amarantis onderuit ging, staat er nu een Rotterdamse school op instorten. Door tegenvallend onderwijs, door terugloop van leerlingen ? Nee, door mislukte vastgoed(trans)acties! 100 duizend vierkante meter schoollokaal te veel: 50% van het totaal! Hopelijk zet deze "verelendung" van het onderwijs door. Zodat een leerling fietsenmaken straks weer fietsen leert maken van een fietsenmaker in een inspirerende fietsenwinkel. Zoals een leerling beeldhouwen in het atelier van Ossip Zadkine. En niet van een lector in de leergang 'commerciële economie' in een collegezaal van een hogeschool.

Die harteloze school in Rotterdam had zichzelf trouwens heel toepasselijk Zadkine College genoemd.

donderdag 18 oktober 2012

Hoogland


Hoogland: een mooi agrarisch dorp tussen Nijkerk en Baarn, tussen Amersfoort en Bunschoten. Ooit. Al weer 39 jaar geleden geannexeerd door de gemeente Amersfoort.

Hoogland nu: een stukje Amersfoort, ingeklemd tussen de nieuwbouwwijken Schothorst, Kattenbroek en Nieuwland. Nog steeds met de allure van een agrarisch dorpje. Uitzicht op weilanden, hazen aan de bosrand, in de verte landhuis Schothorst.

Maar toch stads. Herfst. Vallende boombladeren ? Gauw opzuigen.

woensdag 17 oktober 2012

Huisje, boompje ...






















"Maanhof" (Kazuo Katase, Molenpad, Amersfoort, 1996)

maandag 15 oktober 2012

Brievenbussen






















Niet alleen de bewoners van BO-1 op Borneo-eiland zijn eigenzinnig. Ook Kollhoff en Rapp, de architecten van appartementengebouw Piraeus op KNSM-eiland, weten er raad mee. Ze ontwierpen een prachtig gebouw, mooi tot in de kleinste details.

Maar de bewoners van nummer 344 moeten al meer dan vijftien jaar lang elke zaterdag de vastgelopen Volkskrant loswrikken. En de bewoners van nummer 338 hebben geen 'Nee - Nee'-sticker nodig: zij wachten al meer dan vijftien jaar op de eerste krant.

zondag 14 oktober 2012

BO-1

Eind 90'er jaren had ik het voorrecht in BO-1 te wonen. BO-1: een in eigen beheer ontwikkeld gebouw met woonappartementen, bedrijfsruimtes en gemeenschappelijke voorzieningen (zoals een gastenverblijf en een kinderopvang). BO-1 werd opgericht tussen de vrachtspoorlijnen en betonplaten van het Oostelijk Havengebied in Amsterdam. Het pionieren kon je aan de BO-1'ers wel overlaten. Er ontstond een paradijsje, omringd door modder, water en wind; veel wind. Met barre winters zoals je die in de stad niet gauw beleeft, en zomervakanties die mooier waren dan aan menig verre kust: zon, zand en water rondom het gebouw. En in de binnenplaatsen. En op de balkons en dakterrassen. Maar langzaam aan werd een deel van de idylle verdreven door de ontwikkeling van de omgeving: er verschenen strakke gebouwen, straten, bruggen. Zelfs verkeersborden en de regels die daarbij horen.

Mijn toenmalige buren Mari Soppela en Leo Anemaat hebben de ontwikkeling in die eerste jaren vastgelegd in een prachtig filmpje: http://vimeo.com/12582191

Toen ik een paar jaar later op bezoek kwam bij BO-1 - vanuit de Australische natuur waar ik toen woonde - schrok ik van de steenwoestijn die het Oostelijk Havengebied was geworden. Rechte straten, lange strakke gevels met appartementen waarin de mooiste plek (met zonnig uitzicht op het water) vaak gebruikt wordt als stalling voor de auto. Strakke zichtlijnen, monotone kleuren. En hier en daar een boompje; kennelijk op de tekentafel per ongeluk in het ontwerp terecht gekomen.

Vandaag was ik er weer eens. Gelukkig zijn er in het Oostelijk Havengebied nu heel veel 'geveltuintjes' met klimplanten, waardoor de monotonie van de lange rode en bruine bakstenen gevels wordt gebroken. Maar 'horizontaal' is er niet veel veranderd: nog steeds eindeloze vlakken van rode klinkers met hier en daar een boompje.

Behalve op de Feike de Boerlaan. De BO-1'ers blijven een apart slag. Hoezo een geveltuintje ? De straat is van ons !



zaterdag 13 oktober 2012

Tomorrow's Answers Today













In april werd hij bestuursvoorzitter van AkzoNobel. Half september meldde het bedrijf dat hij overspannen was. De beurswaarde van AkzoNobel daalde die dag met € 600 miljoen.

Het bedrijf reageerde met de mededeling dat hij half oktober weer aan de slag zou gaan. Eergisteren werd die verwachting herroepen. De beurswaarde van AkzoNobel daalde nog eens met
€ 900 miljoen.

Zou het fijn zijn om te weten dat je zo veel waard bent ?

Aanstaande woensdag vergadert de Raad van Commissarissen. Donderdag worden de kwartaalcijfers gepresenteerd, én de verwachtingen over het functioneren van de topman.

Weer een opkikkertje.

donderdag 11 oktober 2012

Huisje ...





















('t Zand, Amersfoort)

woensdag 10 oktober 2012

Spindop



Als je goed ter been bent merk je het nauwelijks, maar NS-station Ede-Wageningen is heel slecht toegankelijk. Het stationsgebouw is tijdens de avonduren - en op zondag nog langer, want we zijn in de bible belt - afgesloten. Kom je op die tijd uit de trein uit Amersfoort, dan sta je aan een gesloten deur te rammelen, en zul je zelf een andere uitgang van het perron moeten zoeken. Het intercity-perron is wél per lift bereikbaar vanuit de voetgangerstunnel, maar er is geen lift van de openbare ruimte náár de voetgangerstunnel.

Ik wilde eens een buitenlandse reiziger met zware bagage behulpzaam zijn. Samen hebben we een tijdje - in de richting die door een bordje werd aangegeven - gezocht naar 'Spindop': een ander woord voor kruier of bagagelift ? Nooit gevonden. Of het zou de heel lange hellingbaan moeten zijn - een soort fietstunnel - waar we door bromfietsers van de sokken werden gereden.

Het heeft een jaar geduurd, en ik moest er voor naar Amersfoort verhuizen, maar ik begrijp het bordje nu. Ik dacht dat het een tip was voor lopende mensen met bagage. En omdat het naar station Ede-Wageningen wees: voor reizigers. Maar nee, het blijkt een tip voor automobilisten te zijn. Het wijst naar een plek waar je de auto kunt verlaten en te voet kunt gaan. Om voor de lol met koffers te zeulen ? Nee. Als je heel langzaam rijdt, of even langs de weg stilhoudt om het bordje goed te bestuderen, dan zie je een subtiel verschil tussen de twee 'koffers': een boodschappentas in de ene hand en een 'puutje' in de andere hand. Emiclaer is een winkelcentrum ! En Spindop blijkt de naam te zijn van een kluitje kwijnende winkels naast station Ede-Wageningen. Leuk dat de overheden steeds meer van die borden met raadsels langs de weg plaatsen.

dinsdag 9 oktober 2012

'Vuile flikkers'

Het schijnt dat homoseksualiteit in de voetbalwereld minder wordt geaccepteerd dan elders. De voetbalbond KNVB wil daar wat aan veranderen.

In stilte, achter de schermen, wat bijsturen ? Factoren die acceptatie belemmeren wégnemen ? Nee, juist het probleem benadrukken. Samen met de Stichting Meer dan Voetbal, de alliantie Gelijkspelen, NOC*NSF, de John Blankensteijn Foundation, COC Nederland, scheidsrechter Jeroen Sanders, oud-voetballer Wensley Garden en de website gay.nl is maandenlang aan een plan gewerkt. Dat plan wordt overmorgen gepresenteerd in een persconferentie, en die persconferentie wordt door middel van een persbericht vandaag vast aangekondigd.

Als er al geen probleem was, dan is het er vanaf donderdag wel. Eerste doel bereikt.



maandag 8 oktober 2012

Misbruik in de Jeugdzorg

Het individuele leed van veel slachtoffers wordt de laatste dagen -naar aanleiding van de publicatie van 'het rapport Samson'- misbruikt (!) om iets complex' als iets heel simpels voor te stellen. Over het 'misbruik' zelf, en over oorzaken en motivatie, hebben we het even niet. Dat zou al te ingewikkeld worden. In de 'jeugdzorg' moet men beter opgeleid worden om misbruik te herkennen. Alsof 'jeugdzorg' een gebouw is, met personeel dat door de afdelingsmanager wordt geïnstrueerd en bij de koffieautomaat over die instructie verder praat. Ik dacht dat 'jeugdzorg' een heel ingewikkeld stelsel was van veel overheden, veel overheidsinstanties, rechters, voogden, maatschappelijk werkers, ouders, pleegouders. En, niet onbelangrijk: kinderen. Ook vandaag gehoord (en kennelijk was het heel serieus bedoeld): "er moet beter toezicht worden gehouden op misbruik." Impliciet wordt daarmee 'misbruik' veranderd in 'gebruik'. Probleem opgelost ? Het lijkt op de enorme ophef over de vader die een paar jaar geleden zijn 11-jarige dochtertje had bezwangerd. Als-ie een condoom had gebruikt, was het dan wel goed geweest ?

zondag 7 oktober 2012

In de sterren











(Volkskrant, 6 oktober 2012)


Onder de titel 'Het roemscenario' besteedt De Volkskrant aandacht aan 'de bekende Nederlander'.

Het verbaast me steeds weer dezelfde Nederlanders op televisie in verschillende rollen te zien acteren. De ene dag spreekt tafelheer Jan Mulder in De Wereld Draait Door met Jort Kelder, die specialist is in politiek (of adeldom of geld; het is maar net wat er die dag van pas komt). De volgende dag spreekt Jort als tafelheer in hetzelfde programma met voetbalkenner (kunstkenner, Brusselkenner) Jan Mulder. Ik heb nu uit het Volkskrant-artikel geleerd dat zij 'bekende Nederlanders' zijn.

Een heel andere categorie vormen de BN'ers. Dat zijn -grofweg- al die (mij) onbekende lieden die steeds weer samen in dezelfde quizzen en spelletjes op televisie verschijnen, en -als ze elkaar bezwangerd of bedrogen hebben- ook in de roddelrubrieken. Plus Patty Brard.

Als je die groep zou willen beschrijven met termen uit de natuur- en sterrenkunde, dan zou ik zeggen: kleine deeltjes die samen proberen één zichtbaar geheel te vormen in het centrum van het universum. Maar Robert Vuijsje beschrijft hen in bovenstaand citaat eigenlijk veel beter: door de centrifugale kracht komen de BN'ers eerst tussen de sterren, en daarna verdwijnen ze: in het grote Niets.

zaterdag 6 oktober 2012

Bezorgklacht(afhandelingsklacht)













Wanneer ben ik tevreden over de afhandeling van een klacht ?

Als de leverancier mij vriendelijk te woord staat,
als hij mij -minstens- op gelijke voet behandelt,
als hij mij mijn verhaal laat vertellen, en hij geïnteresseerd doorvraagt,
als hij probeert het probleem te analyseren en de oorzaak te achterhalen,
als hij aangeeft hoe het probleem zal worden hersteld,
als hij aangeeft hoe de oorzaak zal worden weggenomen, zodat herhaling uitblijft,
(als hij mij genoegdoening aanbiedt,)
als hij tenslotte vraagt of ik tevreden ben.

Wat doet De Volkskrant vandaag als ik bel om te melden dat ik de krant niet heb ontvangen ?

Een computer beantwoordt de telefoon,
Big brother meldt dat-ie uit mijn telefoonnummer mijn adres heeft kunnen afleiden,
hij stelt me drie meerkeuzevragen (antwoorden: "vandaag", "Volkskrant", "niet ontvangen"),
hij meldt mij dat hij spijt heeft,
hij meldt mij dat de klacht aan de bezorginstantie wordt doorgegeven,
hij meldt mij dat de duur van mijn abonnement met één dag wordt verlengd,
hij meldt mij dat het gesprek enkele seconden later zal worden afgebroken.

Ben ik tevreden ? Aan geen van mijn 7 à 8 criteria is beantwoord. Bovendien weet ik niet of mijn krant alsnog (na)bezorgd zal worden. En: is die verlenging van het abonnement 'compensatie' of 'genoegdoening' ?

Trouwens: als het compensatie is, klopt het dan wel ? Nu moet ik naar de winkel om een zaterdagkrant te kopen à € 2,80, en aan het eind van mijn abonnement krijg in een doordeweekse Volkskrant à € 1,50 cadeau.

vrijdag 5 oktober 2012

Reizigersinformatie


















Vanaf 1 november zal alle informatie voor treinreiziger op de stations weer door de Nederlandse Spoorwegen worden verzorgd. De mededingingsautoriteit NMa heeft daarmee ingestemd. Vroeger deden de NS het ook al. Maar vanaf de opsplitsing en de namaak-privatisering van de spoorwegen werd de informatie een tijd lang verzorgd door ProRail. In combinatie met de openbare aanbesteding van spoorwegtrajecten leek dat een logische constructie. Maar het werkte niet.

De vervoerders Syntus, Veolia, Connexxion en Arriva protesteren: want de Nederlandse Spoorwegen zullen nu de beschikking krijgen over gevoelige informatie (vertragingscijfers), die hen bevoordeelt bij nieuwe trajectaanbestedingen. In die kritiek kan ik me wel vinden.

Dus: stoppen met de openbare aanbesteding en met 'marktwerkinkje spelen'. De belangen van de klant weer voorop stellen: in één 'nutsbedrijf'.

woensdag 3 oktober 2012

Verder kijken

 (Amersfoort Nu, 3 oktober 2012)

Reken maar, dat ik beschik over de competentie 'leefbaarheid'. En schommelen vind ik ook leuk.

Dus: op 12 oktober aanstaande pak ik -zoals gevraagd- mijn motivatie in en neem haar mee naar ..... Tsja, waar naar toe ? Naar een open dag om te solliciteren naar een baan.... Wat voor baan ? Bij wat voor bedrijf of instelling ?

Mijn motivatie en ik zullen samen afreizen naar Heygraeff 3 te Woudenberg om daar ........ verder te kijken !

Een heerlijke personeelsadvertentie. Dit moet wel het resultaat zijn van 'mensenwerk'.

dinsdag 2 oktober 2012

De Amersfoortse rondweg volgens Van der Tak

Sinds kort woon ik in het noordelijk deel van Amersfoort, een stadsdeel dat wordt begrensd door een snelweg en omringd door een soort ringweg. Er blijkt de laatste jaren discussie te worden gevooerd over de aanleg van een rondweg rond héél Amersfoort. Begrijpelijk: want Amersfoort wordt nu grotendeels (maar niet helemaal) omringd door een -schijnbare- ratjetoe van wegen. En de ring kan eigenlijk alleen voltooid worden door een aantrekkelijk stukje natuur aan de westelijke rand van de stad te doorsnijden. Het lijkt een nieuwe discussie.

In het midden van de 70'er jaren woonde ik aan die westelijke rand, vlakbij Birkhoven. Ook toen werd er al over het behoud of de aantasting van Birkhoven en de Bokkeduinen gesproken. Ook toen alsof het een incident was.

In het midden van de 60'er jaren woonde ik in de zuidelijke Amersfoortse wijk Randenbroek. Direct achter onze flat werd een stuk snelweg aangelegd. Het leek een loze snelweg, die verderop versmalde tot een tweebaansweg door Soesterberg en De Bilt, en die doodliep bij de Berenkuil in Utrecht. Tegenwoordig verbindt de A28 knoopunt Hoevelaken met het snelwegennet rond Utrecht.

In een boek over de fantastische stadsarchitect C.B. van der Tak (bekend van veel prachtige Amersfoortse gebouwen, zoals het Johan van Oldebarneveldt gymnasium) kwam ik twee ontwerpschetsen uit 1930 en 1932 tegen. Zo nieuw is de discussie dus niet. En zo incidenteel is de aanleg van al die stukjes weg dus ook niet.























(uit: C.B. van der Tak. Stadsarchitect tussen modernisme en traditie. 1929-1945, Anton Groot en Max Cramer )

maandag 1 oktober 2012

Valleilijn


Van de week was ik weer eens heel lang onderweg van Amerfoort naar Ede. Ergens bij Barneveld stond een kapotte trein in de weg. Dat is lastig, zeker op een enkelspoors lijn.

De treinwagon waarin ik zat is vernoemd naar Marijke van Haaren, gedeputeerde van de provincie Gelderland. Een hele eer, lijkt me dat, voor haar. Een treinwagon.

Bij de aanschaf van de eerstvolgende wagon draag ik een andere Gelderse gedeputeerde voor om vernoemd te worden: Annemieke Traag.